Θόδωρε, είσαι ο φυσικός ηγέτης του ΠΑΟΚ. Προχώρα...

Όταν ο λαός του ΠΑΟΚ λέει κάτι, το εννοεί.
Θόδωρε, το καλοκαίρι είπαμε:
«Σκύλε γερά, μαζί θα ξαναφέρουμε τον ΠΑΟΚ μας ψηλά».

Το +blog το τονίζει συχνά πυκνά.

«Μπαίνοντας από τη θύρα 3, επιβεβαιώθηκαν οι εικασίες μας, κόσμος - παλμός – ενθουσιασμός. Τουλάχιστον 12.000 κόσμου του ΠΑΟΚ, γιόρταζαν παστωμένοι στις σκιερές κερκίδες του γηπέδου.

Τι γιόρταζαν; Την ελπίδα, την πίστη, που θα γίνει βεβαιότητα!
Ο ΠΑΟΚ, έτσι όπως είναι τώρα, μπορεί και θα ξαναγίνει μεγάλος…
Ο κόσμος του ΠΑΟΚ δίνει σαφέστατο μήνυμα συμπαράστασης»

10.7.07

«Θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις να κρατήσουμε όρθιο αυτό που χτίζουμε εδώ και ένα τρίμηνο.
ΥΓ. Ανηφορίζουμε για Τούμπα...»

26.9.07

«Το σαπιοκάραβο, που ακούει στο όνομα ΠΑΟΚ, έχει λύσει τους κάβους, σήκωσε την άγκυρα και ανοίγει πανιά. Έχει πίσω από το τιμόνι τον καπετάν Θόδωρο και ναύτες όλους εμάς, τους οπαδούς του ΠΑΟΚ. Έχουμε, ήδη, αφήσει στη στεριά αυτούς που θέλουν να μας βουλιάξουν. Αν ξεχάσαμε ή αγνοήσαμε κάποιους, να είστε σίγουροι ότι θα τους ρίξουμε στη θάλασσα- στα ανοικτά και χωρίς σωσίβιο!»

5.11.07

«Είμαι βέβαιος ότι βαδίζουμε στον σωστό δρόμο, τον ανήφορο, που ομόφωνα το καλοκαίρι επιλέξαμε να τραβήξουμε. Την γιορτή που ξεκινήσαμε το καλοκαίρι δεν πρόκειται να την χαλάσει κανείς.»

14.1.08

«ΣΚΥΛΕ ΓΕΡΑ ΜΑΖΙ ΘΑ ΞΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΜΑΣ ΨΗΛΑ»

5.2.08

Σήμερα, 14.4.08 το ξαναλέμε:

ΣΚΥΛΕ ΓΕΡΑ ΜΑΖΙ ΘΑ ΞΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΜΑΣ ΨΗΛΑ

ΝΑΙ ΡΕ, Π.Α.Ο.Κ.

Ήταν μια φθινοπωρινή Τρίτη. Το απόγευμα μπήκα με τον πατέρα μου στο αμάξι και ξεκινήσαμε. Περάσαμε από τον θείο μου, ο οποίος ήρθε μαζί μας. Αφού διανύσαμε μερικά χιλιόμετρα, και αφού είδα κι άλλους να το κάνουν, είπα στο θείο μου να ανοίξει το παράθυρο του συνοδηγού. Δένοντας το ένα άκρο του στην χειρολαβή, άφησα ένα κασκόλ, το οποίο είχα αγοράσει σε μια σχολική εκδρομή, να ανεμίσει περήφανα στον αέρα της Μακεδονίας. Σε όλη τη διαδρομή καταλάβαινες ότι κάτι σπουδαίο συμβαίνει. Ήταν τα πιο ανυπόμονα εβδομήντα χιλιόμετρα της ζωής μου.

Μπαίνοντας στην πόλη, έβλεπες τους πάντες να είναι στο πόδι. Δεν την είχα ξαναδεί ποτέ έτσι. Αφήσαμε το αμάξι, μάλλον, στην νησίδα στο τέλος της Αγίου Δημητρίου. Παρέες ανηφόριζαν και τραγουδούσαν. Μαζί τους προχωρήσαμε κι εμείς μέχρι το σπίτι του κυρ Σάκη, με τον οποίο και συνεχίσαμε την πορεία μας. Σε κάθε βήμα έσφιγγε το στομάχι όλο και περισσότερο και ένα ρίγος ένιωθες να σε διαπερνάει.

Μετά από κάποια ολιγόλεπτη αναμονή ήταν όλα μπροστά μου. Ή μάλλον, ήμουν κι εγώ εκεί, νιώθοντας την ίδια ανατριχίλα που νιώθω ακόμη και σήμερα, μετά από τόσες παρουσίες και όντας μαντράχαλος 25 ετών.

Για όσο με κρατάν τα πόδια μου, θα είμαι εκεί και θα νιώθω όπως τότε.

ΝΑΙ ΡΕ
Π.Α.Ο.Κ.

Χωρίς νερό μπορώ, χωρίς το ρεύμα όχι...

Διακοπή του ηλεκτρικού ισοδυναμεί με δέσιμο των χεριών. Δεν είναι ψέμα ότι χωρίς ρεύμα δεν έχεις την δυνατότητα να κάνεις και πολλά πράματα. Τηλεόραση... σκούρα, διάβασμα... σκοτεινό το κόβω, υπολογιστής... μόνο φορητός φορτισμένος και αν, φορητά- κινητά τηλέφωνα... δεν παίζει!

Ελάχιστες δραστηριότητες του σύγχρονου ανθρώπου δεν απαιτούν ηλεκτρικό ρεύμα. Να γιατί τα ζευγάρια στο παρελθόν έκαναν πολλά παιδιά! Δεν είχαν ρεύμα! ...και τα παρελκόμενα του!
Εσύ, τι κάνεις στις διακοπές της ΔΕΗ;

Ανακοίνωση +blog

Το +blog συγχαίρει το λαό του ΠΑΟΚ, που δείχνει έμπρακτα την στήριξη του στη διοίκηση της ΠΑΕ, εξαντλώντας τα εισιτήρια και γεμίζοντας την Τούμπα ακόμα και στα λεγόμενα «μικρά παιχνίδια».

Δεν κουραστήκαμε. Δεν θα κουραστούμε...

Όταν κερδίζεις πέναλντυ και κανείς δεν παίρνει την μπάλα να το εκτελέσει, όταν έχεις δύο στα δύο χαμένα πέναλντυ, όταν χάνεις αυτά που δεν χάνονται, όταν παίκτης σου αποβάλλεται με κόκκινη κάρτα και κανείς συμπαίκτης του δεν σπεύδει να διαμαρτυρηθεί στον διαιτητή, όταν προχωράς με σκυμμένο το κεφάλι, τότε έχεις πρόβλημα ψυχολογίας.

Εμείς, οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, είμαστε αυτοί, που αγαπάμε, όσο κανείς άλλος, αυτήν την ομάδα. Αν εμείς δεν βοηθήσουμε τους παίκτες να ανεβούν ψυχολογικά, τότε ποιος θα τους βοηθήσει; Οι δημοσιογράφοι; Οι οπαδοί των FM και του καναπέ; Ή οι εχθροί μας;

Όσοι φοράν τα ασπρόμαυρα με το δικέφαλο στο στήθος είναι τα αδέρφια, τα παιδιά και οι φίλοι μας. Εμείς τους βλέπουμε και τους φερόμαστε σαν να είναι οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές του κόσμου και τους βοηθάμε να βελτιωθούν. Γιατί αυτούς έχουμε.

Ντάνυ, Χρήστο, Ρούντυ, Ηλία, Παντελή, Λάμπρο, Τόνυ, Μίροσλαβ, Σωτήρη, Στέλιο, Βασίλη, Γιώργο, Γκλεν, Λάζαρε είστε παικταράδες! Με δουλεία θα γίνετε ακόμα καλύτεροι! Και αύριο μεθαύριο είμαστε σίγουροι ότι θα μας φέρετε τίτλους!
Εγώ αυτά θα ήθελα να ακούω από τους δικούς μου, όταν κάτι μου πηγαίνει στραβά.

Ρε γραφικοί, ο Μπαλάφας, ο Ηλιάδης και ο Χριστοδουλόπουλος είναι βασικότατα στελέχη της Εθνικής Ελπίδων. Είναι, δηλαδή, οι καλύτεροι παίκτες στην Ελλάδα, για τις συγκεκριμένες θέσεις και μάλιστα είναι νέοι και έχουν όλο το μέλλον μπροστά τους. Επίσης, ο Μελίσσης και ο Χριστοδουλόπουλος κλήθηκαν πρόσφατα στην Εθνική Ανδρών, όπου κατά παράδοση καλούνται αθλητές που αγωνίζονται σε ομάδες του λεκανοπεδίου και του εξωτερικού.

Όποιος δεν αισθάνεται συνειδητοποιημένος για το τι συμβαίνει στον ΠΑΟΚ, ας μην επιβαρύνει εμάς και τους παίκτες μας με την παρουσία του τις Κυριακές στο γήπεδο.

ΥΓ. Ο Σάντος θα είναι προπονητής του ΠΑΟΚ για τα επόμενα τρία χρόνια. Θα έχουμε δικαίωμα να τον κριτικάρουμε από τον ερχόμενο Δεκέμβρη. Όταν, δηλαδή, θα έχει κάνει την προετοιμασία και θα διαθέτει το ρόστερ του επιθυμεί.

Είμαι βέβαιος ότι βαδίζουμε στον σωστό δρόμο, τον ανήφορο, που ομόφωνα το καλοκαίρι επιλέξαμε να τραβήξουμε. Την γιορτή που ξεκινήσαμε το καλοκαίρι δεν πρόκειται να την χαλάσει κανείς.

ΣΚΥΛΕ ΓΕΡΑ ΜΑΖΙ ΘΑ ΞΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΜΑΣ ΨΗΛΑ

Εμείς μαζί για μια ζωή...

Ωραίο πράμα η αναγνώριση …όταν κάποιο μέλος της οικογένειας σου, κάποιος φίλος, ή η κοπέλα σου διαπιστώνει ότι κάνεις κάτι καλό, ότι βοηθάς σε κάτι χωρίς να περιμένεις ανταμοιβή. Είναι ευχάριστο όταν το αντιλαμβάνεται κάποιος, αλλά, στην προκειμένη περίπτωση, δεν πρόκειται για κάποια θυσία, αλλά για τον δικό μας τρόπο ζωής.

Πόσο μάλλον, όταν η αναγνώριση έρχεται από έναν αντίπαλο. Το δελτίο τύπου της ακριτικής ομάδας αναφέρει μεταξύ άλλων:
«1000 μπράβο στον φανταστικό κόσμο του ΠΑΟΚ, που όταν ο Γεωργιάδης αστόχησε στο πέναλτι, τον επευφημούσαν συνεχώς, όπως και την ομάδα τους. Είναι οι καλύτεροι και δεν αξίζουν να γίνουν ΄΄εκμετάλλευση΄΄ από τον οποιοδήποτε στο μέλλον.»
Στο ΄΄εκμετάλλευση΄΄, που επισημαίνεται στο www.skodaxanthifc.gr, υπάρχουν παρελθοντικές προεκτάσεις στις οποίες δεν θέλω να αναφερθώ.

Είμαι βέβαιος ότι βαδίζουμε στον σωστό δρόμο, τον ανήφορο, που ομόφωνα το καλοκαίρι επιλέξαμε να τραβήξουμε. Την γιορτή που ξεκινήσαμε το καλοκαίρι δεν πρόκειται να την χαλάσει κανείς.

«ΕΜΕΙΣ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΑΕΤΕ ΔΙΚΕΦΑΛΕ»

Η ιαχή αυτή θα ακούγεται όπου παίζει ο ΠΑΟΚ και μετά από οποιοδήποτε αποτέλεσμα, γιατί εμείς δεν είμαστε απλά ΠΑΟΚ. ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΠΑΟΚ.

ΠΑΟΚ Η ΙΣΧΥΣ ΣΟΥ
ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΣΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Θα γινόμουν πολύ κακός, αν έγραφα τίτλο!

Έσβησαν την λέξη ΠΑΟΚ από φανελίτσα μικρού καρκινοπαθούς....

Εδώ ένα από τα πολλά λινκ που κυκλοφορούν με την... πειραγμένη φωτογραφία!

Οργή, αγανάκτηση, πόνος και οδύνη κατακλύζουν μια ανθρώπινη καρδιά, που στοιχειωδώς πιστεύει σε ανθρώπινες αξίες και ιδανικά, στο άκουσμα που εχθές μας προσκόμισε η γνωστή εφημερίδα Μetrosport και συγκεκριμένα ο δημοσιογράφος Δημήτρης Μπούζας στην στήλη Ελεύθερες Σκέψεις με τίτλο: ''Η ιστορική φωτογραφία και η Αθηναϊκή αλητεία''.

Διαβάστε και σιχαθείτε με όλη σας την ψυχή...

"Μια φωτογραφία... μια ιστορία, αλλά και μια απίστευτη αθηναϊκή αλητεία, μπορούν να συνθέσουν και να στήσουν ένα συγκλονιστικό στην κυριολεξία σκηνικό που από μόνο του μπορεί να παρουσιάσει σ' όλες του τις διαστάσεις τόσο τα πλέον γενναία και υψηλόφρονα αισθήματα, όσο και τις πιο άθλιες παρακμιακές συμπεριφορές μιας κοινωνίας σαθρώς, αποδομημένης και άρρωστης. Έμεινα έκπληκτος, έμπλεος συναισθημάτων θαυμασμού, αγάπης, στοργής και τρυφερότητας, και με μάτια και ψυχή στολισμένα πάνω στον μικρούλη ήρωα της ιστορικής πλέον αναμνηστικής φωτογραφίας της επίσκεψης της ομάδας του Παναθηναϊκού στον Ξενώνα των φίλων των παιδιών με καρκίνο, συγχρόνως και αδύναμος να μετρήσω και να συγκρατήσω την συγκίνησή μου, αλλά και όσα μηνύματα έφευγαν από μια "παράταιρη"... ασπρόμαυρη "κουκίδα" μέσα στην καταπράσινη εικόνα των λιλιπούτειων αγωνιστών της Ελπίδας και της ίδιας της ζωής.
Ντυμένοι στα καταπράσινα (στολές που τους δώρισαν οι παίκτες του Παναθηναϊκού) οι μικρούληδες που φιλοξενούνται στον ξενώνα της "Ελπίδας", ποζάρουν στον φακό... με μοναδική "παραφωνία" ανάμεσά τους, τον πιτσιρικά που καμαρώνει "ασπρόμαυρος" και με το "ΠΑΟΚ" φαρδιά πλατιά στην φανελίτσα του. Απλησίαστο μεγαλείο της αθώας ψυχούλας, γενναία και υπέροχη αίσθηση μιας κρυστάλλινης αντιπαράθεσης, ευθαρσία, κουράγιο και ψυχική οικογενειακή ανωτερότητα;
Δύσκολα χαρακτηρίζεις, κι ακόμη πιο δύσκολα μετράς και ερμηνεύεις, σκέψεις, εμπνεύσεις, κρίσεις και συναισθήματα που κινούνται μέσα σε ψυχές διαποτισμένες από νάματα αλτρουισμού και γενναιότητας. Έμεινα λοιπόν καθηλωμένος, βλέποντας την φωτογραφία, μέχρι να ταρακουνηθώ από τον "σεισμό" της είδησης που άκουσα στο "Metropolis" και στην οποία απεκαλύπτετο ότι κάποια αθηναϊκή εφημερίδα, σε μία πρωτοφανή επίδειξη απίστευτης κυνικότητας και απεχθέστατου αμοραλισμού, "ρετουσάρισε" την φωτογραφία... σβήνοντας το "Κ" (τελικό του ΠΑΟΚ), από την φανελίτσα του μικρού γενναίου ΠΑΟΚΤΣΗ για να δημοσιευθεί χωρίς την ασπρόμαυρη "παρέμβαση" δίχως το θαρραλέο παρόν, ενός παιδιού, που δυστυχώς, πριν ακόμη νιώσει το χάδι, την αγάπη και στοργή από την στήριξη που έχει ανάγκη βρίσκει μπροστά του, την εκτρωματική εικόνα μιας αγέλης υπανθρώπων με ζωώδη ένστικτα και εγκληματικά φθηνές συμπεριφορές.
Δεν ξέρω πώς αισθάνονται αυτοί οι αλήτες, μετά την αποκάλυψη της αποτρόπαιης και φρικτής πράξης τους. Ούτε μπορώ να προβλέψω αν τους έμεινε μια στάλα φιλότιμο για να ζητήσουν συγγνώμη απ' αυτό το αγγελούδι που αποπειράθηκαν να του κλέψουν την χαρά, την περηφάνια και την αγάπη του, μέσα από μια απλή, αλλά τόσο σημαντική στιγμή της ζωής του, που ακόμη βρίσκεται στο ξεκίνημά της. Κλείνω, οργισμένος το σχόλιο, για τους θλιβερούς τύπους-απατεώνες, αλλά γεμάτος θαυμασμό για τον μικρούλη γενναίο "αιρετικό" της φωτογραφίας και την οικογένεια του..."

(Πηγή www.paokmania.gr)